O Taszowie
Taszów
niem. Tassau, czes. Tasov wieś położona w górskiej kotlinie, pomiędzy szczytem Borowa 702 m. a Taszowskimi Gorkami 635-670 m w paśmie Pogórza Orlickiego, otoczona z 3 stron
granicą polsko-czeską.
Historia
Czasy współczesne
Przyroda
Historia
Z 1211 r pochodzi wzmianka o powstaniu gródka Lewnica należącego do klasztoru benedyktynów w Broumov. W 1278 r piastowski książe Henryk IV Probus utworzył małe państewko Homole, które obejmowało ziemie taszowskie . Przez Taszów przebiegała droga graniczna w kierunku Kotła, Jawornicy, Witowa do zamku Grodziszcze zbudowanego przez rycerstwo homolskie. Przy tej drodze powstało karczowisko nazwane Taszowem. Po likwidacji dóbr homolskich w 1596 r Taszów stanowił własność kamery śląskiej w obrębie austriackiego hrabstwa kłodzkiego. W 1684 r wieś została dołączona do dóbr jeleniowskich a po 1793 r przeszła z rąk austriackich w pruskie, a następnie w niemieckie. Rozpoczął się okres intensywnej germanizacji i zmieniono nazwę wsi na Tassau. Mieszkańcy w XVIII w zajmowali się tutaj głównie rolnictwem.
Panorama Taszowa, oraz gasthaus Waldemara Marwana i kaplica św. Jadwigi. Źródło: www.polska-org.pl
W 1840 r właścicielem Taszowa był hrabia von Multius, który otworzył dużą tkalnię na bazie istniejących warsztatów tkackich, z których utrzymywało się 2/3 mieszkańców 21 warsztatów. W latach 1867-1870 nastąpił duży napływ do Taszowa ludności niemieckiej. Było wtedy ponad 300 mieszkańców. W I poł. XIX w produkowano tutaj materiały bawełniane, płócienne i lniarskie. Działał we wsi młyn wodny, istniała szkoła, kościół, piekarnia, karczma; handlowano zbożem i artykułami żywnościowymi. Od 1820 r w związku z rozwojem sąsiednich miejscowości uzdrowiskowych, rozwija się także obsługa ruchu turystycznego. Wieś odwiedzali kuracjusze z Dusznik oraz z Kudowy, udający się do Olesnice i Peklo w Górach Orlickich. Jeżdziły konne furmanki, pracował oberżysta.
W latach 1914-1925 następuje zahamowanie rozwoju wsi, a w okresie II wojny światowej podlegała ona rygorowi i realiom tego okresu. Zamieszkiwało tu ok. 190 osób.
Czasy powojenne
Po II wojnie światowej Niemcy zostali wysiedleni, a we wsi zamieszkała ludność polska – przesiedleńcy z kresów wschodnich – ok. 120 osób. Począwszy od lat 60-tych XX w liczba stałych mieszkańców spadała z powodu złej polityki własnościowej PRL oraz trudnych warunków życiowych. Ziemie i nieruchomości przejęło Państwowe Przedsiębiorstwo Hodowlane w Jeleniowie. Budynki wydzierżawiono ludności na cele rekreacyjne i wypoczynkowe. Na terenie wsi do lat 90 tych działał Ośrodek Wypoczynkowo – Kolonijny należący do Akademii Rolniczej z Wrocławia. Był to budynek dawnej straży granicznej. Po 1990 r gmina Lewin Kłodzki zaczęł aprywatyzować i sprzedawać budynki oraz ziemię.
Ośrodek kolonijny dla dzieci pracowników Akademii Rolniczej (dawny) we Wrocławiu. Lata 1985-1990. Źródło: www.polska-org.pl
Czasy współczesne
Ze względu na walory przyrodnicze i swe położenie, wieś stała się miejscowością atrakcyjną turystycznie. Obecnie wieś zamieszkuje na stałe ponad 20 osób oraz liczne osoby przebywające czasowo w celach rekreacyjnych. Przebiega tędy ścieżka rowerowa łącząca Taszów oraz miejscowości po czeskiej stronie – Dlouhe, Olesnice, Borova i Novy Hradek. Liczne walory przyrodnicze i krajobrazowe czynią to miejsce wyjątkowym i wartym odwiedzenia.
Walory turystyczne
Przyroda
Wieś jest położona na terenie obszaru Natura 2000 Góry Stołowe, powołanego dla ochrony kilkunastu gatunków ptaków podlegających ścisłej ochronie m.inn: bociana czarnego, puchacza, sóweczki, włochatki, dzięcioła zielonosiwego, sokoła wędrownego, derkacza. Taszowskie łąki stały się ulubionym miejscem dla rzadkich i bardzo cennych ptaków: derkacza – ptaka lubiącego wysoką ruń łąkową oraz gąsiorka, który również preferuje łąki, miedze i skraje lasów. Stare drzewa we wsi i w otaczających lasach zasiedlają m.inn: dzięcioł czarny, dzięcioł zielony, dzięcioł duży, dzięciołek, puszczyk, pleszka, rudzik. W sumie na terenie wsi i w bezpośredniej okolicy stwierdzono aż 57 gatunków ptaków. Wieś posiada dwa pomniki przyrody oraz zabytkową aleję drzew (klony i jawory) z Kotła do Taszowa, która znajduje się pod ochroną prawną Konserwatora Zabytków. Aleja została założona przez byłych mieszkańców Taszowa w 1911 roku.
